Alex wordt gedwongen haar leven om te gooien, wanneer ze haar (inmiddels) ex betrapt met een andere vrouw. Samen met zoon Jip probeert ze het leven weer op te pakken, en zichzelf weer terug te vinden te midden van de chaos: een nieuw huis in een nieuwe buurt (met bijbehorende taken in de buurttuin), een strak ouderschapsplan en haar werk houden haar goed bezig. De rest komt vanzelf, vindt ze zelf. Haar beste vriendin Tabitha denkt er iets anders over, en neemt haar op sleeptouw tijdens “Project Rebound”. Want, vindt Tabitha, wanneer je leven overhoop wordt gegooid, kan je wel wat extra liefde gebruiken, en waar vindt je die liefde anders dan bijvoorbeeld in de sportschool? Met gezonde tegenzin stapt Alex het diepe in, met alle gevolgen van dien. Want hoe houd je jezelf staande, als je hart je iets anders influistert dan je verstand? En welk pad ga je volgen, zonder jezelf uit het oog te verliezen?
Yes, eindelijk weer een feelgoodverhaal met een veertigplusser in de picture! Ik vind feelgoods sowieso fijn om te lezen, maar nu ik zelf ook iets ouder word, vind ik het leuk om eens een ouder hoofdpersonage te ontmoeten.
Hoe Alex voor zichzelf staat vind ik enorm sterk. Het is niet niks als je van het een op het andere moment je leven om moet gooien, helemaal niet als er ook nog een kind in het spel is. Het ouderschapsplan is er een waar ze soms haar bedenkingen bij heeft, maar ze houdt zich netjes aan de regels. Al denkt puberzoon Jip hier soms wel anders over. De gesprekken tussen moeder en zoon vond ik heel interessant. Sommige keuzes maak je samen, en bij andere keuzes is het een soort van geven en nemen, als de ene partij er anders naar kijkt dan de ander. Het familiegevoel is realistisch geschreven, en ik leefde echt met het duo mee.
De mensen om Alex heen proberen haar her en der in verschillende richtingen te duwen, maar daar leert ze zich een eigen weg in te vinden. Zowel in haar persoonlijke vriendenkringen als in de omstanderskringen, leert ze steeds meer voor zichzelf op te komen, hoe confronterend ook, en ziet ze dat sommige dingen niet helemaal zo zijn zoals aan de buitenwereld getoond wordt. Tegelijkertijd trekt ze mensen aan die stiekem net zo in het leven staan als zij, waardoor er toch onverwachte dingen gebeuren die ze mee kan nemen haar nieuwe leven in. Durft ze opnieuw de sprong te wagen en zich onder te dompelen in een wereld met een beetje extra liefde?
Wauw, auteur Kim Jenneskens doet het weer! Na haar eerdere feelgood Hartloper, is Project Rebound opnieuw een heerlijk verhaal vol boeiende personages, verrassende wendingen, en kleine plottwists die de lezer door laten lezen. Ik heb er in ieder geval van genoten!

