vrijdag 29 juni 2018

Recensie - Brave New Love, door Jen Minkman, Miranda Peters, Debora Elisabeth, Sophia Drenth, Natascha van Limpt, Isabel Peters, Oli Veyn, Tamara Haagmans, Marijke F. Jansen en Lysander Mazee


Durf jij jezelf te zijn?

Wat als je de krachten van het vuur kunt beheersen, maar wordt gepest omdat je op hetzelfde geslacht valt? Wat als je juist door je handicap een bovennatuurlijke gave hebt? En wat als de enige manier om jezelf te zijn betekent dat je in opstand moet komen tegen alles wat je hebt geleerd?

In de bundel Brave New Love laten diverse Nederlandse YA-auteurs met hun verhalen zien dat diversiteit belangrijk is. Dat je mag zijn wie je bent. Dat je daardoor een vleugje magie in je leven kunt toelaten.




Het recenseren van een verhalenbundel is altijd een creatief werk op zich, vind ik. Elk verhaal verdient je aandacht, over elk verhaal wil je iets vertellen en als je elk verhaal heerlijk vindt, is het natuurlijk fijn om erin te verdwalen, maar je stuit ook keer op keer op het ‘laatste pagina-moment’ waarop je snakt naar meer en eigenlijk niet wilt dat het verhaal is afgelopen. Dus je ademt even diep in en uit, gaat misschien een kop koffie of thee zetten, probeert alles snel in korte lijnen op te schrijven voor jezelf, voordat je naar het volgende verhaal stuift. Maar wat moet je als je de hele bundel geweldig vindt, een feest van herkenning - er zijn mensen zoals jij! Natuurlijk wist je dit allang maar het gevoel blijft mooi om te ervaren en vult je hart met alles wat je miste - en je na het laatste verhaal bang bent in een diep dal te vallen, omdat bijna geen ander boek hieraan kan tippen? *nu weet ik ook dat hier veel meer boeken over geschreven zijn, over het jezelf zijn, of je nu een beperking hebt of niet, of de liefde die al verwarrend genoeg is, en een aantal geweldige exemplaren heb ik al gelezen of staan nog op mijn lijstje! De boeken van Becky Albertelli of Cassandra Clare bijvoorbeeld, of The Perks of being a Wallflower van Stephen Chbosky, en toch mis ik dit soort boeken soms nog steeds…*

Wat ik vervolgens deed na het uitlezen van Brave New Love? Ik pakte het boek gewoon keer op keer weer op, ook al was ik iets anders aan het lezen, en bladerde steeds terug naar mijn nieuwe vrienden, de mooie passages, de emoties die over de 300 pagina’s stromen en je omarmen. Dit is echt een van die boeken die mij heel erg lang bij zal blijven en die ik zal blijven koesteren.

De verhalen heb ik onderverdeeld in enkele categorieën, niet op volgorde van de bundel trouwens, waarin ik ze vond passen qua gevoel en zoals ik ze dus ervaren heb. En erg lang heb ik het niet over de verhalen, dit klopt; Brave New Love is echt een bundel die de lezer zelf moet lezen en beleven om hopelijk net zo meegesleept te worden als ik!

*****

Wanderlust *mooie citytrips voor op de bucketlist!*
  • Uit de diepte, door Lysander Mazee is een meeslepend, betoverend verhaal met een mythische insteek in de setting van Noorwegen, die de lezer en de hoofdpersonages laat zien dat een reddende engel echt bestaat. Ook in de diepte. Het laat je nadenken over je eigen ik: kun je, naast voor iemand anders, voor jezelf ook een reddende engel zijn? (en nee, het gaat niet over engelen maar ik weet er geen ander woord voor, het is gewoon… te mooi! Het was het gevoel dat de band tussen de twee personages nog dieper ging dan alleen het onbekende en de liefde die vervolgens opbloeit wat het hele verhaal voelbaar was en wat mij in z’n greep hield...)
  • De stem van Sakura, door Marijke F. Jansen laat de lezer met de hoofdpersonages ronddwalen in Tokyo, waar mensen elkaar soms niet verstaan maar zich, wanneer ze er echt in geloven en zich voor elkaar openstellen, toch verstaanbaar kunnen maken. Vreemd eigenlijk: iedereen weet hoe je moet spreken, en toch kan het lastig zijn om jezelf uit te kunnen drukken in taal omdat de een het anders verstaat. Met behulp van de Sakura en de universele taal van de liefde leert men dat je je altijd uit kunt drukken, zelfs in een vreemd land, als je jezelf maar blijft en in jezelf gelooft!
  • Sanssouci, door Isabel Peters, neemt haar personages en de lezer mee naar Berlijn, waar het verleden, het heden en de toekomst samenkomen in een verhaal over jezelf vinden en jezelf blijven. De haast schilderachtige omschrijvingen van de omgeving waar het zich afspeelt en de kunstzinnige achtergrond en denkwijzen van de mensen daar, vormen zich als ware beelden in je hoofd en nemen je op in hun leven, waardoor je het gevoel hebt er net zo echt aanwezig te zijn zoals de personages, en daar bij hen echt jezelf mag zijn.


Een tikkeltje donker *lezen in het donker op eigen risico…*
  • Spiegelvrees, door Natascha van Limpt is een friendly/spooky reminder aan de plaats Beek, waar meer griezelige verhalen vandaan komen dan je denkt. *Hex, brrr…* De spiegelwereld is een fascinerend gegeven in dit verhaal, wat de hoofdpersonages niet alleen kritisch naar elkaar laat kijken, maar vooral ook naar zichzelf. Ben jij altijd degene wie je beweert te zijn? Durf je jezelf te vertrouwen en de sprong in het diepe te wagen, welke gevolgen het ook heeft? Liefde laat je soms rare sprongen maken, ook tegenover jezelf…
  • Phantom of the Opera, door Tamara Haagmans heeft een griezelige setting, wat extra verduidelijkt wordt door de bijzondere en tegelijkertijd mooie maar ook angstaanjagende gave van het hoofdpersonage. Liefde kan vreemde dingen met je doen, waardoor je sterk in je schoenen moet staan om in jezelf te blijven geloven en je niets wijs moet laten maken. Het hoofdpersonage neemt je aan de hand mee in haar leven en laat je haast horen wat zij ook hoort, al hoort zij haast niets. Of toch?…
  • Sympathy for the devil, door Oli Veyn: wat als je ware liefde een van de redenen is dat je je eigen donkere kant leert kennen en hiermee moet leren dealen? Dit verhaal deed me over mezelf nadenken: zou ik mijzelf nog steeds accepteren als ik mijn eventuele donkere kanten de overhand zou laten nemen? En in hoeverre zou ik dan gaan? De personages in dit verhaal laten je precies voelen wat zij denken, wat zij voelen en je hoopt gewoon met ze mee dat ze uit deze situatie komen, in welke lichte of donkere vorm dan ook…


Tissues bij de hand *hier en daar een traan…*
  • Het bitterzoetste verhaal, door Jen Minkman, neemt de lezer mee naar een mysterieuze wereld waarin mensen en djinns wonen. Het verhaal gaat over verlangens: de mensen hebben dromen maar durven ze niet onder ogen te komen, of toch wel? Wat als je je leven echt kunt veranderen en het leven kunt leiden dat je diep in je hart wil? Hoeveel ben je bereid op te geven? En kun je de geheimen van je hart aan? De fascinerende en beeldig geschreven personages nemen je mee op een reis die je niet snel zult vergeten…
  • Over de grens, door Debora Elisabeth heeft een dystopische en toch zeer realistisch geschreven setting, waarin het laat zien hoe het leven en de wereld om je heen in een klap kan veranderen. Mensen kunnen van tevoren zeggen dat ze precies weten hoe ze gaan reageren, maar in werkelijkheid lijkt het altijd toch anders te verlopen… Durf je jezelf nog te zijn als de mensheid leeft in onzekerheid over de toekomst en wanneer er hoge eisen worden gesteld aan de mensen die iets voor een ander kunnen betekenen, ondanks dat de kans bestaat dat je jezelf en degene van wie je houdt hierdoor kwijtraakt?
  • Dag, dromer, door Sophia Drenth, is een heel ander soort YA-verhaal dan alle anderen. En toch vond ik hem perfect passen in deze bundel. Het verhaal laat je zien dat alles een hart kan laten blozen, hoe donker de wereld en het leven ook lijkt. Het hield mij aan de pagina’s gekluisterd, door het verhaal maar ook door de fijne en mooie schrijfstijl van de auteur. De personages leren zichzelf op een andere manier kennen en proberen dit zich eigen te maken, hoe moeilijk dat ook is. Het leven en de liefde is namelijk niet altijd rozengeur en maneschijn…
  • Vuurkoningin, door Miranda Peters, vertelt het verhaal over een wereld die wij delen met shapeshifters. De zogenaamde shapeshifters (zoals ik ze noem) lijken anders als wij, en voelen toch hetzelfde, komen over als daadwerkelijke personen die gewoon bij je in de straat zouden kunnen wonen. Het gaat over het vinden van jezelf, het accepteren van jezelf en wat je kunt,  of het in de ogen van de ander nu ‘normaal’ is of niet. Het gaat tevens over een smeulende liefde die heel wat meer aanwakkert dan dat de hoofdpersonages in eerste instantie durven toe te geven, en toch vertrouwen ze elkaar eerder dan zichzelf. Durf jij jezelf te vertrouwen in de dingen die je kunt, gelooft en voelt? Of leef je liever het leven van een ander…?

*****

Brave New Love is in mijn ogen een boek dat we heel hard nodig hebben om de wereld een beetje mooier te maken, om harten te verwarmen. Om de mensen eens te laten zien dat ze echt mogen zijn wie ze zijn, ondanks de beperkingen, uiterlijkheden of geaardheden die ze hebben. Zolang je in jezelf gelooft en van jezelf houdt om wie je bent, dan is er zoveel meer mogelijk!

Naar aanleiding van dit boek heb ik besloten dat er nog een vervolg op deze recensie komt, maar dan met mijn eigen kijk op de verhalen en de geweldig mooie, nieuwe, boekige fictieve vrienden die ik heb gemaakt dankzij deze fantastische auteurs. Mijn 'ode aan Brave New Love' volgt zo snel mogelijk op mijn blog! :)


Hierbij wil ik Dutch Venture Publishing hartelijk danken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585202 (paperback), 9781386610687 (ebook)
Te koop (nu te reserveren, verkrijgbaar vanaf 2 juli!) via: Libris, Ako, Bruna, bol.com, Kobo, Amazon (komt nog), Google Play, iTunes (komt nog)

vrijdag 27 april 2018

Recensie - Takla Makan: Het Blauwe Licht, door Petra Nouns

Ella is een vijftienjarig meisje uit Berlijn. Haar vader vindt het belangrijk dat ze ook met andere culturen in aanraking komt, dus zit ze op een school in Kreuzberg met leerlingen uit allerlei lagen van de bevolking. Ella heeft geleerd goed voor zichzelf op te komen in de klas, waar het er soms ruw aan toe gaat. Gelukkig heeft ze de meeste lessen met haar beste vriendin Sofia.

Het grootste probleem? Dat Orkan dit jaar ook bij haar in de klas zit: een Turkse jongen met een grote mond en een veel te hoge dunk van zichzelf. Die moet ze het hele jaar zien te ontlopen, want ze kan hem niet luchten of zien. Bovendien is er een steekje bij hem los, want hij beweert dat zijn tante kan toveren. Wie gelooft er nu zoiets?

Maar dan gebeurt er iets wonderbaarlijks. Ella komt in aanraking met een mysterieus, blauw licht - een schijnsel dat haar steeds weer visioenen geeft over een toekomst waarin ze samen is met Orkan en smoorverliefd op hem is. Verliest ze haar verstand of is er echt iemand die haar een glimp wil tonen van een ander leven dat ooit van haar zal zijn?

Diep in de Takla Makanwoestijn bestrijden twee machtige tovenaars elkaar met witte en zwarte magie, waarbij de inzet het leven van Orkan is... en dat van zijn toekomstige geliefde.

*****

Takla Makan: Het Blauwe Licht is een bijzonder verhaal waar diverse culturen en soorten magie centraal staan. Het heeft even geduurd voor ik mijn mening hierover echt duidelijk voor ogen had. Over het algemeen vond ik het een verfrissend, interessant verhaal en wilde ik heel graag weten wat er precies aan de hand was tussen Ella en Orkan, en de magie die geregeld even om een hoekje kwam kijken als zij niet aan het woord waren. Toch kon ik mij soms niet helemaal vinden in de overige personages in het boek, althans: de klas- en schoolgenoten van Ella en Orkan haalden meer dan eens het bloed onder de nagels vandaan, waardoor ik soms door mijn ergernissen echt door moest bikkelen wat lezen betreft. En tóch heeft de magie en de groeiende band tussen de twee hoofdpersonages mij uiteindelijk laten genieten van het verhaal en denk ik af en toe nog even aan ze terug!

Ella en Orkan zijn beiden personen die heel goed weten wat ze willen, en er alles voor over hebben om dat te krijgen wat ze willen. In eerste instantie botsen ze echt ontzettend, Ella heeft zelfs een hekel aan hem en moet er niet aan denken om met hem samen te zijn. Ze begrijpt er dan ook helemaal niets van als ze plotseling door het vreemde, blauwe licht lijkt te worden beschenen en beelden uit de toekomst ziet. Een toekomst voor haar en de jongen die ze eigenlijk niet mag… Tegelijkertijd is de bijdehante kant die ze allebei voor zichzelf hebben ontwikkeld juist de mysterieuze kracht die ze naar elkaar toe trekt. Hoe meer ze met elkaar omgaan, hoe meer het respect naar elkaar toe groeit en hoe beter het lijkt te klikken. Tot het moment dat ze echt eerlijk tegen elkaar durven te zijn over de vreemde, magische aspecten in hun leven, en hun levens meer gemeen lijken te hebben dan ze hadden gedacht…

Na het digitaal omslaan van de laatste bladzijde, moest ik het verhaal even laten bezinken. Aan de ene kant vond ik het een heel mooi en tof concept: het gevoel van de magie die altijd aanwezig lijkt te zijn door het hele verhaal had mij in z’n greep en zorgde her en der voor meer informatie over de echte kern. Maar aan de andere kant was er het verhaal over hoe mensen met elkaar omgaan, hoe dit mensen kan vormen tot wie ze zijn en hoe hierdoor een strijd onderling lijkt te ontstaan. Men lijkt te denken dat ze alles van elkaar weten omdat ze dingen ‘van die en die’ hebben gehoord en dat dus maar direct voor waar aannemen. Natuurlijk weet ik heel goed dat dit overal gebeurt in onze eigen wereld, maar tijdens het lezen merkte ik wel dat ik mij steeds een beetje meer stoorde aan het gedrag van de tieners op school onderling. Het maakte dat ik hierdoor soms de rode draad - het verhaal over de witte en zwarte magie, en het lot van Ella en Orkan - uit het oog leek te verliezen. 

Toch wonnen zij mijn interesse uiteindelijk toch weer terug, mede dankzij de magie die steeds sterker werd en hiermee de ietwat grofgebekte tieners van de school aan de kant drukte, waardoor ik niets anders meer kon doen dan doorlezen. Ik wilde, nee, moest weten wat er nog meer in het verschiet lag voor Ella en Orkan. Ook was ik nieuwsgierig geraakt naar de oorsprong van de magie die hen verbindt: de subtiele maar ook raadselachtige hints laten de lezer nadenken en vooral meedenken met de twee, en ik betrapte mezelf erop dat ik steeds algauw de neiging had de ‘cliché-wegen’ in te slaan... die vervolgens helemaal te pletter werden geslagen door de verschillende wendingen die het verhaal omwentelt, en hierdoor werd ik alsnog aangenaam verrast!

Al met al is het een mooi en vlot geschreven verhaal, dat net iets anders verloopt dan de andere boeken die ik over deze onderwerpen heb gelezen. Hierdoor bleef het genoeg prikkelen en sloot ik het uiteindelijk af met een goed gevoel. Want magisch en mysterieus? Dat was het zeker!


Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk danken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585141 (paperback), 9781386523086 (ebook)
Te koop via: Libris (paperback), Libris (ebook), Ako, Bruna, Read Shop, bol.com, Kobo, Amazon, iTunes, Google Play

woensdag 4 april 2018

Recensie - Liefde in Twin Bridges 1 - Abby en Blake, door Debra Eliza Mane en Lizzie van den Ham

Als Abby op dezelfde dag haar baan én haar vriend Rens kwijtraakt, besluit ze haar lot in eigen handen te nemen. Ze vliegt samen met haar rottweiler naar Amerika, ver bij Rens vandaan die haar bedrogen heeft. Als fervent Elvis-fan trakteert ze zichzelf voor kerst op een bezoekje aan Graceland, het huis van The King.

Het lot heeft echter andere plannen met haar. Alle vluchten naar Tennessee zitten vol en Abby komt terecht in Montana, in het charmante dorpje Twin Bridges. Al snel belandt ze op de radar van sexy cowboy Jacob, maar Abby heeft eigenlijk haar hart verpand aan Blake, de man die haar bij aankomst in Montana zo goed heeft geholpen. Zijn uitgeleende jas houdt haar warm als ze het moeilijk heeft. Maar zal ze Blake ooit nog terugzien?

Een hartverwarmend kerstverhaal over ware liefde en je leven weer in eigen handen nemen van de hand van Debra Eliza Mane, de eerste succesvolle Nederlandse western romance auteur, en Lizzie van den Ham, bestsellerauteur van romantische boeken op iTunes, Kobo en Amazon.




Wat een hartverwarmende start van deze reeks! Ondanks dat het verhaal zich rond kersttijd afspeelt, is het op elk moment meer dan leesbaar. Het leest net zo makkelijk en heerlijk weg, als de verhaallijnen in de serie Chesapeake Shores wegkijken: je moet weten hoe het verdergaat en of de afloop is zoals je (stiekem) hoopt! *fun fact: een van de hoofdpersonages in die serie heet ook Abby!*

Als lezer maak je eerst kennis met de krachtige Abby, die veel te verduren krijgt in het begin van het boek. Haast alles wat mis kan gaan, gaat mis en wanneer de laatste druppel haar eigen emmer laat overlopen, neemt ze een drastische maar zeer nodige beslissing: ze gaat eindelijk eens luisteren naar haar gevoel, naar wat haar hart haar ingeeft en doen wat ze al die tijd al wilde: op naar Amerika! Samen met rottweiler Elvis springt ze vol vuur en verlangen in het diepe, tot het avontuur even lijkt te stokken: het beloofde Graceland zal ze niet zo snel halen als ze zou willen, maar een tussenstop in Montana zou ook goed kunnen, toch? Ze laat zich niet meer zo snel uit het veld slaan! Dus ‘Montana it is’. Waar ze, wanneer ze aankomt, direct haar hart hoort schreeuwen: 'volg mij, luister nu eens goed en doe wat ik zeg… laat hem niet schieten!' als ze oog in oog komt te staan met de lieve, geduldige Blake. Tja, alles goed en aardig, maar ze wilt haar hart ook even de rust gunnen om van de vorige grote schok bij te komen, en deze keuze goed te overdenken. Want kun je al na een korte, simpele ontmoeting al zo verliefd zijn dat je gelijk al haast niet meer zonder die persoon kunt? En wat heeft ze aan deze gevoelens, als ze binnen korte tijd alweer terugmoet naar Nederland, wat haar hart weer te pletter zal laten slaan? Het zijn gevoelens waar ik mij zeer in kon vinden, waardoor ik haar steeds meer begon te begrijpen (en soms even door elkaar wilde schudden, net als bijpersonage Duke, want: KIES NOU VOOR JEZELF! Be strong! Geloof in jezelf!).

Ook Blake zijn stem komt veelvuldig aan bod. Ook hij is direct na de ontmoeting met Abby haast hopeloos verloren. Het is een gevoel dat hij nooit eerder heeft gehad, ook niet bij zijn ex, met wie hij nog geregeld contact heeft. Wanneer de paden van de twee onbekende hartenjagers elkaar opnieuw kruisen, komt Blake op het punt om een eigen weg te kiezen. Blijft hij aan Abby denken, zonder haar als ‘meer dan een gewone vriendin’ te hebben, of vertelt hij haar de waarheid over zijn eigen leven? Ik vond dat Blake heel eerlijk is omschreven. Hij worstelt al tijden met het gedoe met zijn ex, en hij weet met zijn volle verstand dat het niet slim is, dat hij er niet gelukkiger op zal worden als hij nooit aan zichzelf zal gaan denken en voor zichzelf durft te kiezen. Het enige wat hem tegenhoudt is het feit dat hij mensen in zijn leven zal moeten kwetsen, en dat is iets waar hij een gruwelijke hekel aan heeft… Toch houdt hij hoop op de toekomst, wat ik enorm kon waarderen en het vlammetje even liet aanwakkeren. Er móet een reden zijn geweest waarom hij Abby tegen het lijf is gelopen, want zo’n bijzonder persoon ontmoet je niet zomaar.

De overige personages in het verhaal maken het, naast de leuke, krachtige tortelduifjes die je direct wilt omarmen, ook meer dan waard om het verhaal door te willen lezen. De vrolijke, eigenwijze Duke, de sexy, speelse cowboy Jacob, de nieuwsgierige mensen in Twin Bridges die overal ogen en oren lijken te hebben en ieders leven in de gaten houden: ze zijn stuk voor stuk interessant genoeg om meer over te weten te willen komen. Ik ben dan ook heel benieuwd wat auteurs Debra Eliza Mane en Lizzie van den Ham nog meer voor het plaatsje in petto hebben.* Al is het alleen maar om nog meer van deze geweldig fijne samenwerking te kunnen lezen. Ze weten precies hoe ze de personages realistisch neer kunnen zetten en de harten van de lezers sneller te laten kloppen, met hier en daar een vleug humor en spanning op de juiste momenten. 
Ik kan in ieder geval niet wachten op een vervolg!

*Via auteur Debra Eliza Mane heb ik vernomen dat zij de volgende delen alleen zal schrijven, dus zonder Lizzy van den Ham.


Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk danken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijk mening.

ISBN: 9789492585165 (paperback), 9781386699507 (ebook 1), 9781386875710 (ebook 2), 9781386263517 (ebook 3)
Te koop via: *LET OP: het verhaal lees je in drie delen in ebook-vorm!)  Libris (paperback), Libris (ebook 1, ebook 2, ebook 3), Ako, Bruna, Read Shop, bol.com, Kobo (ebook 1, ebook 2, ebook 3), Amazon (ebook 1, ebook 2, ebook 3), iTunes (ebook 1, ebook 2, ebook 3), Google Play (ebook 1, ebook 2, ebook 3)

maandag 19 maart 2018

Recensie - Onzuiver, door Sarah Dalton

In het Groot-Brittannië van de toekomst is perfectie te koop. Rijke ouders laten door het Ministerie voor Genetische Perfectionering (G.E.P.) perfecte kinderen maken. Mensen zonder 'schoon' DNA zijn Onzuiver en worden als slaaf gebruikt. De Operatie die voorkomt dat Onzuiveren nog kinderen kunnen krijgen, is verplicht.

Mina Hart is een vijftienjarig Onzuiver meisje met een geheim. Als ze met haar vader naar Regio 14 verhuist om een nieuwe start te maken, sluit ze al snel vriendschap met Angela en haar geadopteerde broer Daniel. Mina komt erachter dat Daniel ook geheimen heeft en dat zij een band delen die steeds sterker wordt.
Als Mina wordt geconfronteerd met de arrestatie van een Onzuivere klasgenoot, bewerkstelligd door hun wrede lerares, wordt het voor Mina steeds duidelijker: dit is niet het leven wat zij wil leiden. Ze wil zich aansluiten bij het verzet - de organisatie die zij verantwoordelijk houdt voor de dood van haar moeder.

Haar leven wordt nog ingewikkelder als Sebastian, een G.E.P.-jongen, verliefd op haar wordt en haar lerares hierachter komt. Voor een Onzuivere is het een misdrijf om zich in te laten met een G.E.P.. Mina slaat op de vlucht samen met Daniel, Angela en Sebastian. Ze moet vechten voor zichzelf en de mensen die haar het meest dierbaar zijn.

Want niemand is waardeloos. Niemand is Onzuiver.

*****

Pfoe, dit was absoluut een YA zoals ik hem al een tijdje niet gelezen had!

Onzuiver speelt zich af in een toekomstig Groot-Brittanië, waar de mensheid niet meer is wat het geweest is. Het is een gemengd leven geworden van Onzuiveren, en G.E.P.’s: de mensen die perfect gecreëerd zijn door middel van het gebruik van de juiste genen, en wat nogal voor wrijving tussen de mensen zorgt. Dat Onzuiveren moeten werken voor de G.E.P.’s en slecht worden behandeld, helpt daar niet aan mee, en maakt dat de kloof tussen de generaties alleen maar groter en groter wordt. Maar hoe kun je je eigen leven leven, als je niet eens achter je eigen standpunt mag staan, zowel als Onzuivere als een perfect gecreëerd persoon? Is de mensheid echt daadwerkelijk op het punt beland dat het streven naar perfectie het enige is dat nog telt, en slavernij weer terugkomt om de (perfecte) mensen nog meer tevreden te stellen?

Het verhaal draait voornamelijk om de stoere Mina, een Onzuivere die dolgraag haar eigen leven zou willen leiden en om zou willen gaan met de mensen waarmee ze zelf om wilt gaan. Het stoort haar enorm dat ze niet eens een woord mag wisselen met iemand van ‘de andere groep’, al helemaal geen gevoelens mag koesteren voor zo’n perfect persoon, en zodra dit wel gebeurt, zij hier direct de schuld van krijgt; zij is tenslotte de Onzuivere; iemand die perfect is kan gewoon niets verkeerd doen en zij komen er daarom dus altijd mee weg, wat ze ook doen. Een Onzuivere niet. Het is mede dankzij deze gedachtengang en problemen die groeien op school, dat ze klaar is voor een echte stap in haar leven, zonder dat iemand haar daar van af zal kunnen houden: ze is er klaar mee om zo behandeld te worden, ze wil haar eigen leven leven, met de mensen die ze zelf uitkiest om dingen mee te kunnen delen. Zullen zij en haar vrienden die ze ontmoet op deze spannende, onstuimige zoektocht naar de vrijheid, het ultieme - en vooral vrije - eindpunt weten te bereiken?

Onzuiver is een ontzettend vlot geschreven verhaal, dat een zeer strakke spanningsboog weet te houden van begin tot eind, mede dankzij het realistische dat erdoorheen verweven is en dat je aan het denken zet. Het zou tenslotte zomaar kunnen dat wij op den duur ook die kant op gaan… 
De personages zijn boeiend: je ziet ze als lezer groeien en begint steeds meer achter hun beweegredenen te komen, waardoor ze steeds echter zullen gaan voelen. Ze vechten voor wat ze waard zijn en verzetten zich hevig tegenover de mensen die hen koste wat kost willen veranderen in mensen die zij het liefste zien. Totaal niet zoals ze écht zijn, dus! Ook de snelle, onverwachte plottwists zorgen ervoor dat je steeds weer verder wilt lezen om erachter te komen wat er daadwerkelijk aan de hand is en wat er zal gaan gebeuren. Het eind kan ergens afgerond aanvoelen, maar toch heb ik het gevoel dat er nog veel meer aan zit te komen. Nu weet ik dat het een trilogie is, en ik hoop dan ook van harte dat de rest ook vertaald zal gaan worden… ik wil gewoon weten hoe het verdergaat met het groepje vrienden! 

Ik ben in ieder geval om, en raad dit begin van deze aanstaande trilogie dan ook van harte aan :)

*er is voor de liefhebbers van Onzuiver ook al een novelle vertaald: ‘De Onzuiverserie 1,5 - De G.E.P. files: Elena’, dat gaat over… inderdaad, Elena, die ook een rol speelt in Onzuiver. Ik heb ervan genoten en het heeft mij nog meer inzicht gegeven over de wereld die zo ontzettend is veranderd. Zeker een aanrader, voor als je Onzuiver hebt gelezen! En DAT EINDE…*


Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk bedanken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585103 (paperback), 9781386529392 (ebook)
Te koop via: Libris (paperback), Libris (ebook), Ako, Bruna, bol.com, Kobo, Amazon

zondag 25 februari 2018

Recensie - Hart van Glas (GAIA #1), door Miranda Peters



Hester is nog maar zeven jaar oud als de auto waarin ze met haar familie zit slipt, over de kop slaat en in brand vliegt. Ze weet haar moeder en zusje te redden, maar haar vader niet en ze geeft zichzelf de schuld van het ongeluk. Het blijft een raadsel hoe het kan dat ze zelf geen enkel schrammetje heeft opgelopen.

Bijna tien jaar later lijkt ze een gewoon meisje. Ze doet het goed op school, heeft leuke vriendinnen en is populair bij de jongens. En dat wil ze graag zo houden. Behalve haar beste vriendin mag niemand weten wat Hesters geheim is: dat ze bovenmenselijke kracht bezit.

Dan ontmoet ze Siem en wordt ze voor het eerst in haar leven hopeloos verliefd. Alleen is niets wat het lijkt en beleeft Hester dingen waar ze nooit van heeft kunnen dromen - of misschien toch wel?





Hoe zou jij je leven leven, als je anders bent dan anderen? Als je over krachten blijkt te beschikken die helemaal niet zo normaal zijn als jijzelf altijd hebt gedacht? En hoe ga je met die krachten om, als je ze aan de ene kant wilt gebruiken, maar die aan de andere kant niet kan - of eerlijk gezegd: mág - gebruiken, omdat je dan teveel opvalt en hiermee zowel je eigen leven als dat van de mensen om je heen in gevaar kan brengen?

Het zijn enkele vragen waar hoofdpersonage Hester elke dag over nadenkt. Ze weet zich wel redelijk een houding te kunnen geven tegenwoordig, maar ze merkt ook dat ze een muur om zichzelf heeft gebouwd om iedereen te beschermen tegen hetgeen wat zij kan. Die krachten hebben is namelijk tegelijkertijd ook iets wat ze vervloekt: ze heeft haar vader er niet mee kunnen beschermen. Ze draagt dit schuldgevoel nog altijd met zich mee, maar vecht er tevens tegelijkertijd tegen. Ze weet één ding in ieder geval zeker: ze zal het nooit meer zo ver laten komen. Ze zal zichzelf moeten leren accepteren, de krachten laten zijn voor wat ze zijn, en leren leven met het grote verlies.

Tot het moment dat haar hele leven op z’n kop wordt gezet: de vreemde dromen die ze heeft blijven haar stuk voor stuk achtervolgen, en ze begrijpt er niets meer van wanneer ze haar droomjongen - letterlijk én figuurlijk haar droomjongen - Siem tegenkomt. Ze lijken meer op elkaar dan ze ooit hadden gedacht en dit schept een band tussen de twee jonge mensen die steeds sterker wordt, hoe vaker ze elkaar zien. De vonk vliegt vurend over en Hester geniet van elk moment dat ze samen zijn. Dan verandert er een hele hoop in het leven waar ze eindelijk een draai in wist te vinden… Weten zij en Siem hun krachten verborgen te houden voor de wereld om hen heen, en daarmee ook de duistere figuren die plots overal lijken op te duiken op afstand te houden? En wie is toch de geheime medeheld die hen steeds probeert te waarschuwen voor het onheil dat in het verschiet ligt?

Hart van Glas is het eerste deel in de GAIA-trilogie, een trilogie van eigen bodem dat tevens ook afspeelt op eigen bodem. Hester en Siem zijn de ultieme tortelduifjes in dit YA-verhaal over superkrachten en alles wat hierbij komt kijken, zowel de positieve punten - uitzoeken hoe ver je kunt gaan, zonder teveel op te vallen en nieuwsgierig raken naar of er meer mensen zijn zoals jij -, als de negatieve punten, zoals de duistere kant die eraan kleeft: hoe ver ben jij bereid te gaan om je leven op te offeren, en tegelijkertijd de levens van de mensen om je heen te redden?
Aan de ene kant zit er flink vaart in het verhaal. Dit komt mede door de razendsnelle pen van auteur Miranda Peters, die heel goed lijkt te weten hoe ze de spanning hoog kan houden op de momenten dat het moet. Toch vond ik persoonlijk dat her en der het verhaal iets minder vlot verliep omdat er te zwaar werd geleund op de romance tussen de twee hoofdpersonages - voornamelijk in de eerste helft van het verhaal -… die overigens wél nodig is om uiteindelijk toe te kunnen werken naar de cliffhanger, die de lezer goed zal kunnen verrassen en op zal zadelen met een hunkering naar een vervolg! Dus ik begrijp heel goed waarom ze het zo heeft uitgewerkt. Petje af!

Het is absoluut een spannende introductie van deze trilogie dat zich in ons eigen land afspeelt, met voor iedere YA-lezer wat wils, en wat smaakt naar meer. Ik ben dan ook heel benieuwd naar het vervolg!


Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk bedanken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585134 (paperback), 9781386345374 (ebook)
Te koop via: Libris (paperback), Libris (ebook) Ako, Bruna, Read Shop, bol.com, Kobo, Amazon

woensdag 21 februari 2018

Recensie - De komst van de Koning (De gave van de Selkie #3), door Mara Li

'De wereld heeft dokters nodig,' zegt Cormack. 'Wij hebben dokters. De wereld heeft beschutting en medicijnen nodig. Wij hebben dat te bieden. De wereld heeft een weg voorwaarts nodig, een kompas dat ons uit de duisternis leidt. Wij kunnen dat kompas zijn.'

Centraal-Europa is verwoest en duizenden mensen zijn op drift geslagen. De grote steden sluiten hun poorten uit angst voor de dodelijke Zwarte Plaag. Te midden van deze chaos zoekt Nimue naar haar geliefde Wolf, de vader van haar ongeboren kind.

Arthur doolt door het land van de geesten, een plek die elke dag grimmiger wordt. De taak die de stervende Visserkoning hem heeft gegeven, lijkt vrijwel onmogelijk en kan hem bovendien zijn leven kosten.
Ook al zijn ze werelden van elkaar gescheiden, Nimue en Arthur vechten met hetzelfde doel voor ogen: het vinden van de Graal die de Visserkoning kan genezen.

In dit laatste deel van de trilogie 'De gave van de Selkie' weet Mara Li wederom op meesterlijke wijze mythologische elementen te verweven met de rauwheid van de dystopische wereld waarin Nimue en Arthur leven.

*****

Het laatste deel van deze ‘De Gave van de Selkie’-trilogie. Vol verwachting begon ik aan de eerste bladzijdes: zou het mijn verwachtingen waarmaken? Zou het een waardig slotstuk zijn van deze geweldig mooie serie, vol mythische invloeden en boeiende personages en waar ik liever niet meer mee wilde stoppen? Het antwoord was en is voor mij volmondig: JA!

Ook dit deel begint waar het vorige deel geëindigd is, waardoor je als lezer direct het verhaal weer ingezogen wordt. Het avontuur van Nimue en Arthur wordt grimmiger, maar ondanks de scheiding van de broer en zus, de afstand die op dit moment tussen hen ligt, weten ze dat ze op elkaars kracht kunnen bouwen. Het vertrouwen in hun onderlinge band houdt ze overeind en laat ze knokken voor het leven, voor de mensheid en voor elkaar. 

De nieuwe mensen die ze om zich heen hebben verzameld, geven de twee jonge helden de laatste steun die ze nodig hebben; Nimue staat voor een moeilijke keuze, waar ze liever niet aan toe wil geven en wat ze, zo goed en kwaad als het kan, om wilt buigen tot de enige juiste manier om de keuze tot een goed einde te kunnen brengen... Tot ze letterlijk en figuurlijk op de muur stuit waar iedereen tegenaan loopt. De Zwarte Plaag beleeft z’n hoogtepunt en de steden sluiten zichzelf af, uit angst voor verwoesting en verderf. Zal ze op tijd zijn om haar eigen leven te kunnen redden, maar ook dat van iedereen die haar lief is?
Arthur moet de Visserkoning en de Graal zien te vinden voor het te laat is, voor zowel onze eigen wereld als de Andere wereld, de standplaats waar andere wezens huizen, die misschien wel op ons lijken maar toch net iets anders zijn. En het grootste gevecht van hem moet nog plaatsvinden… Is hij sterk genoeg om zijn eigen levenskeuze te maken en te vechten tegen de naderende ondergang?

In dit geweldige slotstuk van de De Gave van de Selkie-trilogie worden alle laatste onbeantwoorde vragen beantwoord. Stuk voor stuk worden ze ontrafeld, uitgelegd, en vormen ze tezamen de leidraad van het leven van Nimue, Arthur en de mensen om hen heen. De bijpersonages die zich eerder bij Nimue en Arthur hebben gevoegd, zijn net zo gegroeid als zij en voelen nu aan als waardige hoofdpersonages die samen met de twee helden het verhaal compleet maken. De vriendschappen die zijn ontstaan, de liefde die is gaan bloeien en de grootste reis van hun levens zijn enkele rode draden die door de gehele trilogie voeren en die de personages daardoor nog echter maken dan ze al waren. 

Door de heerlijke, diepgaande, vloeiende en gedetailleerde schrijfstijl van auteur Mara Li heeft elk personage aan het eind van de serie wel iets losgemaakt. Misschien niet altijd even bewust, maar zodra je als lezer de trilogie uitgelezen hebt, is de kans groot dat je iets mist… en dat zal heel goed de reden kunnen zijn waarom je het eerste boek opnieuw oppakt, om je op die manier weer mee te kunnen laten voeren naar de geweldige werelden, verhalen en stemmen van De Gave van de Selkie.


Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk bedanken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585127 (paperback), 9781386925668 (ebook)
Te koop via: Libris (paperback), Libris (ebook), Ako, Bruna, Read Shop, bol.com, Kobo, Amazon, Google Play, iTunes

zondag 18 februari 2018

Recensie - De roep van Avalon (De gave van de Selkie #2), door Mara Li



'De zee is reusachtig. Donker en wijd open. Nimue, roept ze vanuit haar bodemloze buik. Arthur. En ja, hier zijn we dan. Eindelijk gekomen.'

Nimue en Arthur zijn gevangen in een web van leugens van de Asklepios Congregatie. Daar dringen de schaduwen van het verleden zich aan hen op en vecht Nimue tegen de donkere kant van haar helende gave. Opgejaagd door hun vijanden proberen ze de zoektocht naar hun moeder voort te zetten. Onderweg worden ze allebei gedwongen pijnlijke keuzes te maken. Welke offers moeten ze brengen om te overleven?

De roep van Avalon is het tweede deel in de trilogie 'De gave van de Selkie'. Mara Li weet als geen ander een magisch-historische sfeer op te roepen in een verhaal dat gesitueerd is in een dystopische toekomst.


Na het zinderende einde van het eerste deel in deze trilogie, De Stem van de Zee, gaat het avontuur in dit tweede deel gelukkig direct verder vanaf het punt waar Nimue en Arthur ‘gestrand’ zijn op die laatste bladzijde. Ze staan op het punt om hun gehele leven opnieuw recht in de ogen te kijken, en behalve dat de toekomst sneller nadert dan ze hadden gehoopt, met alle verwikkelingen van dien, is het ook vooral het verleden dat hen steeds inhaalt en tegen probeert te houden. Hun familiegeschiedenis reikt verder dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden, en zij weten slechts één ding zeker: zij zijn de enigen die hun familienaam kunnen redden, maar vooral de rest van de wereld. De Zwarte Plaag wordt steeds duidelijker zichtbaar en slaat verwoed om zich heen. Heeft Nimue de kracht om haar eigen krachten in te zetten om dit tot een halt te kunnen roepen? En zal Arthur zijn leven om durven gooien, en zijn eigen rol in deze chaos op zich kunnen nemen?

De Roep van Avalon laat de lezer zien hoe het duistere avontuur steeds donkerder wordt, ingewikkelder met de gedachten van de mensen van Asklepios Congregatie sluimerend in het achterhoofd, en waar je misschien je hoofd er goed bij moet houden om de snelle actie en veranderingen in het leven van de jonge helden te kunnen volgen. Het is een organisatie die veel voor de mensheid overheeft. Teveel? Volgens hen niet, maar tegenstanders vechten voor wat ze waard zijn en trekken net zo hard aan Nimue en Arthur als de organisatie dat doet. De heldhaftige broer en zus zullen de mensen om hen heen goed moeten leren kennen, eer ze hun volle vertrouwen aan hun kunnen schenken. Wanneer je niemand kunt vertrouwen sta je er geheel alleen voor… Maar wie is er echt te vertrouwen en staat echt achter hun plannen, en wie niet? Weten ze samen hun krachten te bundelen en hun eigen verleden op een juiste manier te vervlechten met de toekomst, om zo niet alleen de mensheid maar ook hun eigen familie verder te kunnen helpen?

De heerlijke schrijfstijl van Mara Li maakt dat het boek vlot doorleest, en waardoor de lezer zich door de gedetailleerde beschrijvingen en diverse plottwists zich steeds meer in het verhaal kan verliezen. Ik merkte dat de groei van Nimue en Arthur mij enorm aansprak, ze worstelden met hun acceptatie van de gebeurtenissen die hun verdere leven voor altijd zouden gaan beïnvloeden en vullen. Het voelde alsof ik ze steeds beter leerde kennen en leefde ontzettend met ze mee. Ik hield dan ook angstvallig mijn adem in toen de ontknoping zich had ontvouwen en… nee, er waren echt geen verdere pagina’s meer. Ik zou echt moeten wachten tot het slotdeel van deze fantastische en mythische trilogie, want stoppen? Dat kon ik niet meer. Ik moest weten hoe het verder zou gaan met de personages met wie ik bevriend was geraakt en wie ik eigenlijk niet meer wilde missen.

Tja, wachten tot het laatste deel dan maar… Het is de enige keuze die ik heb. Helaas, want dit is absoluut één van die series die ik nog lang zal blijven koesteren!



Hierbij wil ik uitgeverij Dutch Venture Publishing hartelijk bedanken voor het recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke mening.

ISBN: 9789492585110 (paperback), 9781386758082 (ebook)
Te koop via: Libris (paperback), Libris (ebook), Ako, Bruna, Read Shop, bol.com, Kobo, Amazon, Google Play, iTunes